دوست داشتنت را از آدم ها شايد بشود انكار كرد،اما !مرگ پس از تو را،هرگز...زندگى ام بعد از توانگار كه چيزى را كم داشته باشددر سراشيبى پايان استمثل آتشكه دلتنگى هايش را گردن نميگيرند،ميسوزم در خود!آرى...آتش را جز سوختن چه حاصل